Een Travellerspoint blog

THE WESTCOAST DIARIES 30

ALL THE ROADRUNNING: THE END

overcast 16 °C

A million miles our vagabond heels
Clocked up beneath the clouds

zingen Mark Knopfler en Marylou Harris in hun duet in de countrysong 'ALL THE ROADRUNNING'. Misschien waren het geen miljoenen mijlen die we hebben afgelegd, maar zo leek het op sommige dagen wel. Zeker toen we in de heli boven de Grand Canyon vlogen. En miljoenen jaren geologische tijdmijlen onder ons door gleden. Maar de werkelijkheid is heel wat aardser: vanmorgen om 9.15 landde vlucht KL0606 op een mistig Schiphol. Met Wolf en mij aan boord. Terug op aarde. Letterlijk, maar zeker ook figuurlijk.

Monument_V..Kayenta_009.jpg

Het laatste blog volgt morgen. Vandaag alvast de twee 'missing links' uit San Francisco, onze laatste dagen. Omdat het internet het weer eens liet afweten, ook al ligt Silicon Valley zo vlakbij. Het is niet anders. Morgen de LAST POST van de WESTCOAST DIARIES.

DE LAST POST VAN DE WESTCOAST DIARIES: THE WESTCOAST DIARIES 30

Grubbenvorst, maandag 22 oktober 2012. Het is een wrede wereld.
We zitten, nog geen uur na ons ontbijt, met onze koffers te wachten op het shuttlebusje dat ons naar het vliegveld San Francisco International zal brengen. In de lobby van het Adante Hotel Buiten op het trottoir van Geary Street, in hartje stad dus, staat een op het eerste gezicht breakdancende zwerver met een vuilnisbak als danspartner. Hem beter bekijkend zie je zijn ingevallen, door ongecontroleerd speedgebruik aangetaste gezicht en zijn kapotte kleding die als een vogelverschrikkerspak om zijn te magere ledematen fladdert.

Monument_Valley_1_038.jpg

Amper een halve dag later, opnieuw in de vroege ochtend, stap je de drukke aankomsthal van Schiphol binnen, nadat je de koffers van de belt getrokken hebt. Opnieuw wachten op de shuttlebus die je naar de parkeerplaats van Ibis Amsterdam Airport zal vervoeren. Mist hangt nog over het groene land. Echt gras. Groen. Zo groen hebben we het, afgezien van de golfterreinen aan de 17 Mile Drive, niet meer gezien.

San_Franci..ep_2012_079.jpg

En voordat je het weet rijd je niet in je grijze metallic Chrysler 200 met automaat, maar in je zilverkleurige, maar verder eenvoudige Mazda 2 huiswaarts. De mist begint inmiddels op te trekken, en als we de met afgevallen gele herfstbladeren bezaaide Baersdonklaan inrijden weet je dat je nog geen minuut later de slot in je eigen voordeur zult draaien. Een voordeur die door Maurice aan de binnenkant gebarricadeerd blijkt met wat zware ijzeren voorwerpen die meestal gebruikt worden door zich in fitnesscentra afmattende bodybuilders.

Las_Vegas_009.jpg

En nu is het alweer een dag later. Gisteravond vroeg naar bed gegaan om de jetlag te bezweren. En vanmorgen tot negen uur uitgeslapen, iets wat de afgelopen tijd niet onze gewoonte was.
De koffers zijn uitgepakt. De wasmachines draaien. De broodvoorraad is aangevuld. En de stapel kranten gesorteerd. Alsof er niks gebeurd is herneemt de dagelijkse gang van zaken zich. De knop om, zoals dat heet. En staat na afloop van je eten gewoon de afwas weer te wachten. Niks je plastic Amerikaanse ontbijtbestek in de container flikkeren. Niks ‘please tob e seated’, je schuift gewoon aan om geen keuze te hoeven maken uit de tientallen varianten ‘Burgers’ die op de menukaarten in de Yankee-restaurants prijken.

Las_Vegas_125.jpg

Maar een hoop werk moet nog gedaan worden. De duizenden foto’s moeten nog gesorteerd, de digitale misbaksels gedelete, de videofilmpjes gedownload en vervolgens op hun kwaliteit beoordeeld. Dat werk heeft zo zijn voordelen: je bent weer teug waar je was. Daar ginds, in Californië, in Nevada, in Utah, in Arizona. In San Francisco, in Las Vegas, in Los Angeles. In Death Valley, op de Route 66, aan de afgronden bij de Grand Canyon, aan de oevers van het Mono Lake of in een van de vele National Parks: Bryce, Zion, Capitol Reef, Monument Valley. Kortom: we zijn nog lang niet uit Amerika weg. We blijven gewoon nog een tijdje daar. We hoeven er zelfs niet voor de deur uit.

Los_Angeles_2_017.jpg

We zullen op moeten passen niet in de valkuil te trappen om niet iedereen met urenlange foto- of videosessies te versuffen. Maar heb compassie. De neiging om helemaal los te gaan is er, en zal slechts langzaam verschrompelen. Misschien was daarom het blog van THE WESTCOAST DIARIES wel een stuk van de oplossing van dat probleem. Niet dat alles daarin verteld is van onze ervaringen, maar een heleboel dingen zijn daarin ook voor ons aanleiding om weer helemaal terug te gaan naar daar. In de wetenschap dat het maar een fractie is van je ervaringen in al die weken.

885167BD2219AC6817DB8EC5FC6AC53A.jpg

En dan zijn er de Amerikanen. Een wereldland. In de letterlijke zin van het woord.
DE GRENZEN MOETEN OPEN, DUS NIET DICHT schrijft Arie Elshout op 19 juni 2012 in De Volkskrant zijn artikel naar aanleiding van een interview met de Amerikaanse hoogleraar Robert Lang. Het zijn de woorden van diezelfde professor. Immers, ‘Overal leidt immigratie tot tweespalt in de politiek, ook in de VS.’, zegt Lang. ‘De kracht van Amerika is dat zij altijd een immigratieland is geweest. Immigratie is noodzaak.’

Hearst_Cas..Highway_068.jpg

Lang: `Over twintig jaar is Europa een verzorgingshuis voor ouderen, met een opstandige, niet-geïntegreerde, voor het merendeel Arabische bevolkingsgroep als verzorgers. Zie ik dat verkeerd? Vraag het de Fransen, ze zijn bang. In de Verenigde Staten zien we het omgekeerde. Kijk hoe de bevolking is gegroeid de afgelopen twintig jaar. Met 62 miljoen mensen. We hebben er een heel Frankrijk of Venezuela bij gekregen. Als ze eenmaal binnen zijn, is het één grote integratiemachine. ‘
Robert Lang is wat je zou kunnen noemen een anticyclisch denker. Een tegenspreker van nature. Immigratie, een bedreiging? Nee, een noodzaak. Amerika in verval? Valt mee, Amerika is vitaal. We hebben het met eigen ogen gezien. Nog kort geleden.

943623B02219AC68171AC2DD75914475.jpg

Maar beweren dat in de Verenigde Staten alles koek en ei is (geweest), dat zullen we zeker niet doen. Ook daar kent de geschiedenis zijn zwarte bladzijden. De bijna-uitroeiing van de Indianen, de Burgeroorlog, de rassenrellen in de jaren '50 en '60, om zo maar even wat te noemen.
Een land vol paradoxen ook. De verpaupering en zelfs schrijnende armoede naast ongelimiteerd kapitalisme. De nagestreefde militaire wereldhegemonie als imitatie van het Europese kolonialisme van destijds. De religieus orthodoxe tendens die buiten de kuststroken verontrustende vorm aanneemt. En die zelfs geëxporteerd wordt, merkten we.

Bodie_-_Mo..kt_2012_182.jpg

Op het vliegveld van San Francisco, wachtend op onze terugvlucht naar Amsterdam, raak ik aan de praat met Walter. Ik zie hem in de weer met een pakje homeopathische anti-jetlag pillen. Zeg dat hij gewoon vroeg in de avond naar bed moet. Maar dat zal lastig zijn, beweert hij. Met een aantal collega’s die inmiddels ook aanschuiven, is hij op weg naar Ghana. Amsterdam is een tussenstop. Zijn werk? Ja. Zendingswerk. Een aantal weken trainingen geven. Even later haalt een van zijn collega’s een map tevoorschijn. Om zich alvast in te lezen: How to study the Bible, staat er met grote letters op. En nog geen minuut later heeft hij een kleine handbijbel in de hand. Religieus imperialisme?

Bodie_-_Mo..kt_2012_120.jpg

Maar al met al: we hebben een fascinerende reis achter de rug. In een fascinerend land wat natuur en ruimte betreft. En met een van origine allochtone bevolking die je vriendelijk te woord staat, en die je letterlijk thuis laat voelen. Het belangrijkste is echter de ruimte, want daarvan hebben ze genoeg. Ook al moet je niet te lang in megapolen als Los Angeles rondlopen. Of in Sin City Las Vegas. Maar we gaan nog een keer terug. En nemen jullie mee. In ieder geval door middel van een blog. Tot ziens.

946E090D2219AC68175F7714355C63F2.jpg

Geplaatst door gerard-en-gemma 6:00 Gearchiveerd in Nederland

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint