Een Travellerspoint blog

THE WESTCOAST DIARIES 29

SAN FRANCISCO, MAAR HET EINDE IS IN ZICHT

sunny 23 °C

San Francisco, zaterdag 20 oktober 2012. Het bed van hotel Adante valt alleszins mee, maar het is wel de kleinste kamer die ons deze reis als ‘residence’ ter beschikking werd gesteld. De baas is een in zichzelf gekeerde Jap.
De buurt (ik had er al over) ligt op het grensgebied van glitter en armoe troef. Als we in de nog tamelijk oude achtend downtown lopen hangt de fog dik, maar hoog tussen de hoge buildings. Op de begane grond grazen zwarte armoedzaaiers de vuilnisbakken af. Een enkeling lijkt sinds gisteravond niet van zijn plaats gekomen. Nog steeds in de rolstoel aan de rand van het trottoir, met een lege kartonnen drinkbeker vooruit gestoken om wat dollars of dimes op te vangen van de duizenden barmhartige Samaritanen die de hele dag passeren. Sommigen zijn duidelijk ondervoed, en zijn gekleed in vodden, vuil of vol met vlekken. De zwarte armoede (andere bevolkingsgroepen ontbreken opvallend) is hier schrijnend.

San_Francisco_017.jpg

Terwijl Wolf drie kwartier Macy’s Time krijgt ga ik nog even op fotoshoot. Op Union Square is er een Koreaans festival gaande, met dansgroepen in originele klederdracht. Daarna loop ik door naar Chinatown om mijn gemiste kansen van gisteravond te verzilveren. Als ik omhoog kijk lijk de hoge witte Transamerica Pyramid door de mist al halverwege te zijn afgeknot. Om half elf sta ik voor Macy’s.

San_Francisco_035.jpg

Omdat in de middag de mist zal zijn weggeblazen, en de zon weer San Francisco zal verwarmen, besluiten we naar het MOMA te gaan. Maar we zijn te vroeg. Pas om elf uur gaan de poorten van het museum open. Het restaurant ervan is wel open. Naar binnen. Daar raken we bijna een half uur aan de praat met Jim Butscher (72) die zijn van Duitse origine te zijn, maar wel met een Amsterdamse moeder. Hij woont echter al 50 jaar in San Francisco, hoewel hij heel wat van de wereld gezien zegt te hebben: Alaska, Rusland, Afrika, you name it. En ook in Nederland is hij nog wel eens terug geweest (Delft, Hoorn).
We komen te spreken over het karakter van de stad San Francisco: open, tolerant, alles kan als je de ander er niet mee lastig valt. Van Mitt Romney (schijnheilig orthodox) moet hij niet veel hebben. Nee, hij gaat voor Obama, hoewel er nog best een aantal dingen niet goed gegaan zijn de afgelopen vier jaar.

San_Francisco_056.jpg

Aan het einde van hij gesprek krijgen we nog een tip van hem: bezoek ook het nieuwe museum De Young eens, midden in het grote Golden Gate Park. We nemen afschied, en verhangen de bordjes. Nemen bus 5 en laten ons een half uur meerijden naar 10th Avenue, vanwaar je in een paar minuten in het park bent.

San_Francisco_069.jpg

Een oase is het: groen, exotische plantengroei, fonteinen en een spiksplinternieuw museum. Van binnen zeer luxe ingericht, en van buiten op zijn zachtst gezegd nogal afwijkend van vorm. Het museum herbergt o.a. een aantal kunstcollecties van megarijke Amerikaanse families. Daarnaast glaswerk, foto’s en – verrassend – exotische en primitieve kunst uit Nieuw Guinea, Mexico, Indonesië en nog een aantal andere landen. Voordat we er naar binnen gaan eten we wat in het inpandige museumrestaurant.
Na afloop wandelen we nog door het park, en belanden voor de California Academy of Sciences. Het is er gigantisch druk, omdat deze zaterdag een aantal arme wijken van de stad gratis toegang hebben. Het barst er van de families met nogal wat nageslacht. We besluiten toch maar niet naar binnen te gaan.

San_Francisco_082.jpg

Daarna terug de stad in (het museumticket geeft recht op een gratis reis met de bus). Een tussenstop bij Alamo Square om de beroemde Painted Ladies te zien, de schitterend vormgegeven Victoriaanse woningen van San Francisco. Daarna nog even rond het Civic Center rond gedoold. Het is nog steeds zonnig en warm. In de grote winkelstraten kun je inmiddels op de koppen lopen, maar het is niet ongezellig. Ook al omdat het op verschillende plaatsen levende muziek ten gehore wordt gebracht.

San_Francisco_092.jpg

Dan zijn de poten moe. Slenteren naar het hotel om alvast maar een begin te maken met het pakken van de koffers. En ’s avonds sluiten we af met het achter de kiezen werken van een typisch Amerikaans gerecht: de Classic Burger. Als we buiten komen is het al behoorlijk donker, en jaagt er een kille wind door de canyons tussen de hoge gebouwen. Maar een laatste wandeling door een aantal straten downtown, dat kan nog net. Morgenvroeg om half elf worden we (als het allemaal klopt) opgehaald door de shuttle. Je kunt het bijna niet geloven dat er toch nog een einde komt aan het wekenlang zwerven door een aantal westcoast staten van de verenigde Staten. De epiloog, die schrijf ik wel als we thuis zijn. Want het afkicken gaat nog een hele tijd duren, dat is zeker.

San_Francisco_118.jpg

San_Francisco_126.jpg

Geplaatst door gerard-en-gemma 5:07 Gearchiveerd in Verenigde Staten

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Inspirerende foto's en verhalen, Gerard. Heb er van genoten! Wij kwamen dit weekend niet verder dan Amsterdam :-) Voor ons ook al een cultuurshock ;-) Goeie terugreis allebei! Groetjes, Marjo

door marjo0102

Geweldig en indrukwekkend!
Hele goede reis terug en tot ziens met alle verhalen!
groetjes Truus en Piet

door psan

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint