Een Travellerspoint blog

THE WESTCOAST DIARIES 27

NAAR HEARST CASTLE EN DE HELE DAG OVER DE PACIFIC HIGHWAY NO. 1

sunny 32 °C

Carmel-by-the-Sea, donderdag 18 oktober 2012. Het lijkt wel of er geen einde aan wil komen. Ook vandaag schijnt de zon weer uitbundig; 32 graden zal het worden. Hoewel we slechts 236 kilometer afgelegd hebben aan het einde van de dag, zijn we wel de hele dag op pad geweest. En bereiken we laat voor ons doen – half zes is het – ons hotel: Carmel Village Inn. Carmel lijkt op het Franse Cabourg in Normandië. Je struikelt er over de kunstgalerieën en de juweliers. Een plek voor de Amerikaanse jetset, dus. Cartier, Franse restaurants, door Franse kunstenaars geïnspireerde zeegezichten. Maar aan het einde van de dag zullen we eten in het Syrische restaurant Demetra. Voortreffelijk eten. En de baas begeleidt zijn eigen Arabische zang op iets wat op een bouzouki lijkt. De tent zit afgeladen vol.

Hearst_Cas..Highway_075.jpg

Dat het niet op zou schieten op de weergaloze Pacific Highway no. 1, dat wisten we vooraf. De weg volgt bijna naadloos de kustlijn. Snelheid maken is er niet bij. Soms klimt de weg honderden meters de hoogte in, waardoor je fantastische vergezichten krijgt op de oceaan en het steile berglandschap van de kustlijn. Denken we in de eerste tientallen kilometers al verwend te worden met exuberante natuur, dan zouden we na de middag uitschreeuwen: You have nothing seen yet!

Hearst_Cas..Highway_047.jpg

We arriveren weliswaar al voor elf uur bij het Hearst Castle, maar voor een gedegen bezoek dien je een paar uur uit te trekken. Dat hebben we ervoor over. Krantenmagnaat William Randolph Hearst bouwde een mijl of vijf van de kust, en daarom hoog op de bergen in het begin van de 20e eeuw zijn ranch. De omvang van het landgoed is nauwelijks voor te stellen. En naarmate zijn rijkdom toenam, ontspoorden ook zijn megalomane ideeën over hoe zijn paleis er uit zou moeten zijn. Meer dan 28 jaar werd er gebouwd. Inmiddels is het grootste gedeelte in handen van de staat Californië, want ook de Hearst-family kent wel eens dips. Een deel van de familie heeft nog delen van het landgoed in bezit.

Hearst_Cas..Highway_089.jpg

Het Hearst Castle moet lijken op een kasteel. Een protserig kasteel, dan wel. Aan de buitenkant ziet er het overigens prima uit, wat niet in de laatste plaats komt door de zeer kleurrijke subtropische vegetatie. De parkachtige omgeving van het ‘paleis’ steekt daardoor nogal af tegen de dorre onmetelijk grasvlaktes waar destijds de koeien moesten zorgen voor hoogwaardige beef.

Hearst_Cas..Highway_092.jpg

Van binnen is het kasteel een ratjetoe van bij elkaar geschraapte (of gejatte) Europese en Noord-Afrikaanse kunst uit de 19e eeuw. Kloostermeubilair gemixt met kroonluchters van Louis XIV, of Egyptische kleitabletten naar fraai bewerkte plafondbalken uit een ineen gezegen Frans en/of Middeleeuws kasteel. De smaak van de wansmaak.

Hearst_Cas..Highway_126.jpg

Het meest luxueuze en acceptabele deel van het landgoed zijn wat mij betreft het openluchtbad met ‘Griekse’ tempel, met veel wit marmer, en het Romeinse binnenbad. Wolf speelt het in ieder geval klaar om even op Williams Randolphs strandstoel te gaan liggen aan de Griekse Pool. Blijkbaar heeft ze het Malibu-gevoel van gisteren aardig vast weten te houden.

Hearst_Cas..Highway_130.jpg

En dan het meest spectaculaire deel van de Pacific Coast Highway op. De zon spettert op het diepe blauw van de oceaan (steeds links van ons), en maakt de vegetatie rechts van ons tot een feest. Vaak stoppen we om van de fantastische vergezichten te genieten. Nog vaker rijden we al dat moois gewoon voorbij. Immers: voor het donker in Carmel zijn.

Op een van de stopplaatsen staan we zowat oog in oog met honderden Elephant seals (grote zeehonden. Ze liggen er in slagorde te zonnebaden, besprenkelen zich met een vinnetje zand, of flikflooien wat met elkaar in de branding. In enkele keer neemt zo’n dikzak een duik in het koude water. Want koud is dat hier. Vanwege de koude golfstroom. Pootjebaders zie je hier dan ook nergens.

Hearst_Cas..Highway_177.jpg

De meest fantastische vergezichten – immers: de steilste kust, de meest vin het oog springende rotspartijen, de meest sissende branding – is te vinden in d e omgeving van Big Sur. De uitbundig groene vegetatie doet vermoeden dat het hier niet altijd droog gehouden wordt. Gelukkig maar. Maar de tijd gaat dringen. En dus weer: on the raod. Slingeren, draaien, omhoog, oplaag. Op die momenten betaalt het voordeel van de automaat zich uit. Je hebt in ieder geval de handen vrij om de airco wat hoger of lager te draaien.

Hearst_Cas..Highway_179.jpg

Geplaatst door gerard-en-gemma 20:24 Gearchiveerd in Verenigde Staten

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

ha gem en gerard
geniet nog van jullie laatste dagen en een goeie reis terug.ik denk dat jullie met een schat aan prachtige ervaringen en gevoelens terug komen.

groetjes liefs tineke jos

door bartelds en co

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint