Een Travellerspoint blog

THE WESTCOAST DIARIES 26

WEER TERUG AAN DE WESTCOAST: TAHALASSA, THALASSA!!

sunny 34 °C

Omdat we vanuit Los Angeles niet konden bloggen (alleen met betaling, en we zijn bijna aan de bedelstaf aan het einde van de rit): nu 3 blogs voor de prijs van 1. Dus ook de met de twee nog ontbrekende dagen in Los Angeles.

San Luis Obispo, woensdag 17 oktober 2012. Vandaag wordt de heetste dag van de week voorzien: 34 graden gaat het worden. Gelukkig airco in de auto en in alle hotelkamers, hoewel je van het lawaai dat die apparaten produceren, meestal niet echt blij wordt. Maar we moeten niet zeuren, het is hier al wekenlang fantastisch weer, op die ene druilerige dag aan de Grand Canyon na dan.

San_Luis_Obispo_017.jpg

Met je auto de Santa Monica Freeway op is een belevenis. Het is een 10-baans weg, die soms nog met een extra strook wordt verbreed als er een oprit of een afrit bij komt. De afstand tussen het hotel en Santa Monica aan de kust (tevens het eindpunt van de Route 66) is slechts 18 kilometer. Maar doorrijden is er niet bij. Het is een traag voort kruipend stalen monster met vijf ruggen dat zich in de richting van de kust begeeft. Of dat je links op je af ziet komen. Alles glimt in de zon. Een gemiddelde snelheid van nog geen tien kilometer per uur, daar moet je het mee doen.

Maar dan is er de zee. De Oceaan. De Pacific. Thalassa!, Thalassa!, riep de oude Griekse veldheer Xenophon uit toen hij met zijn troepen maanden en maanden door onherbergzame streken gezworven had om eindelijk de zee te bereiken. Zo ongeveer voelen we ons als we over de Highway no. 1 langs de Pacific rijden. Na duizenden kilometers on the road. Door de snoeihete woestijn van Death Valley. Door de rode steenwoestijnen van Arches en Monument Valley. Of toen we in de heli over het buitenaardse landschap van de Grand Canyon vlogen. Of gewoon de eindeloze Route 66 bereden. Of een dag in de virtuele wereld van Hollywood of de Universal Studios rondzwierven. Dan is er vandaag eindelijk de rustgevende zee. Highway no. 1.

San_Luis_Obispo_019.jpg

In ons achterhoofd speelden we met de gedachte Bratt Pitt (Wolf) of Sandra Bullock (ik) voorrang te moeten geven op een van de zebra’s in Malibu. Maar helaas! Ik vermoed dat we wat aan de vroege kant waren, en dat we ze daarom hebben gemist. Malibu ligt godvergeten gruwelijk mooi aan de Pacific. Hoog tegen de rotsige hellingen (de Olympus moet dat zijn) wonen de sterren. In hun zomerhuis, natuurlijk. Want hun echte verblijf ligt natuurlijk in Beverly Hills. Een subtropisch paradijs. Met schitterend rode, extreem woekerende bougainville. Of hibiscus. En oleander. Of andere exotische struiken. Tot de hemel reikende palmen. Parasolpijnbomen. Bananenbomen. Er is veel onrecht in de wereld. Waarom moeten wij het doen met knotwilgen en zielige berkenbomen? Die er ook nog eens het halve jaar kaal bij staan.

San_Luis_Obispo_021.jpg

We rijden naar Oxnard, een welvarende stad, en via Ventura naar Santa Barbara, ook zo’n resort waar de jetset wel eens pootje baadt. Een enkele keer stoppen we. Maken een kleine strandwandeling (Wolf wordt er door een golf verrast: natte broek, dus).
Na een vlak gedeelte waar veel Mexicanen aan het werk zijn op de eindeloze velden (kool, sla, aardbeien enz.) gaan we weer de hoogte in. Stoppen nog effe voor een karige lunch (wat verpakte broodjes gekocht op een luxe camping) bij een schitterend bergmeer. Wolf begint te hyperventileren als ze de aanplakbiljetten van de politie ziet. Vijf dagen geleden zijn hier nog bergleeuwen gesignaleerd. Het advies: niet voeren. En ook niet hard wegrennen.

We rijden tegen stevige berghellingen op. En dan is er brand, in de hogere regionen van het massief. Uit de verte hadden we al rook gezien. Maar nu geven signaleringsborden aan dat we brandweerwagens voorrang moeten geven. Zijwegen zijn inmiddels al afgezet. En niet veel later passeren we tientallen brandweerwagens, politieauto’s en andere hulpdiensten. Zelfs tv-wagens met grote schotelantennes zijn paraat. In de lucht vliegen blushelikopters af en aan. Voor ons geeft het niet al te veel oponthoud, want de hoofdroute blijft berijdbaar.

San_Luis_Obispo_024.jpg

Tientallen kilometers voor San Luis Obispo beginnen de wijnstruiken in slagorde tegen de berghellingen te kruipen. De Europese rassen zijn er allemaal vertegenwoordigd. En we worden uitgenodigd om aan ons over te geven aan Wine Tasting. Naast Napa Valley (boven San Francisco) is dit gebied in opkomst als wijnstreek. De wijnvelden worden afgewisseld met grote paarden- en koeienranches. Een welvarende streek, dat is zeker.
Om half drie rijden we de parkeerplaats van ons nieuwe onderkomen op, Lexington Inn aan de Garfield Straat in San Luis Obispo. Ze hebben een zwembad. En nog geen half uur later liggen we onder de banenbomen aan de rand ervan.

Geplaatst door gerard-en-gemma 20:23 Gearchiveerd in Verenigde Staten

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Mensenkinderen, wat genieten jullie ! Jullie vrolijke gezichten laten duidelijk zien, dat jullie het erg naar je zin hebben. geniet nog lekker door, met of zonder een...glaasje Californische wijn.
Wim & Adrienne

door Wim Kurris

Hallo Gerard en Gemma, inmiddels zijn wij weer thuis en kunnen we genieten van jullie reisverhaal. Zo lezen we over jullie verblijf in Ventura/ Santa Barbera. Had ik nu maar het adres van mijn neef gegeven in Camarillo. Hij beschikt over een prachtig gastenverblijf. Mochten julie in San Francisco nog adressen willen hebben, dan laten jullie het maar weten. Heel veel plezier op jullie verdere tocht. . . . with flowers in your hair.

door André Zwinkels

Deze blog bericht is nu gesloten voor reacties van niet-leden van Travellerspoint. Je kan nog wel een reactie achter laten als je lid bent van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint